Nog maar één nachtje slapen voordat wij ons boek kunnen presenteren.
Details:
Locatie - cafe de Wijnhaven, Delft
Programma
20.00 uur ontvangst
21.00 uur sprekers
21.30 uur borrel
23.00 uur Presentatie opbrengst voor het goede doel in Sierra Leone.
01:00 uur einde
Op de borrel is het mogelijk om het AfricAlive boek te kopen EN te laten signeren! Het boek zal verkocht worden voor 15 euro, hiervan gaat een deel van de opbrengsten naar de LionHeart Foundation ten behoeve van het Sierra Leone project.
Daarnaast zal onze DVD als relatiegeschek aan de aanwezigen worden weggegeven.
In de vorige post op deze blog is ten onrechte gesteld dat de DVD samen met de aanschaf van het boek te verkrijgen is. Dit is niet correct. De DVD zal als relatiegeschek aangeboden worden aan de contacten van AfricAlive en de aanwezigen op de borrel. De DVD zal niet te koop zijn en zal ook nergens te koop aangeboden worden. De reden hiervoor is dat de muziekrechten die wij hebben op de muziek die in de DVD gebruikt is, niet gelden voor commerciele doeleinden. Hoewel wij nooit uit commercieel oogpunt hebben gehandeld en ook de marge op het boek naar een goed project gaat, is het ons niet toegestaan om de DVD samen met het boek te verkopen of zelfs maar samen met het boek kado te doen.
Om deze reden hebben wij gekozen de DVD los aan onze relaties te schenken. Elke relatie met de verkoop van het boek hebben we daarom laten varen. Excuses voor het verkeerde beeld dat dit eventueel geschapen heeft.
Binnenkort is het precies één jaar geleden dat wij terug zijn gekomen van onze expeditie en de afronding van ons project nadert.
Een jaar lang hebben we met vereende krachten gewerkt aan de realisatie van ons boek en DVD. Het resultaat mag er zijn. Het boek is full colour met meer dan 100 pagina’s aan foto en tekst materiaal. De verhalen nemen u op een soms vrolijke, soms serieuze, maar altijd boeiende toon mee door ons Afrikaanse avontuur. Het boek is gemakkelijk te lezen door zijn opdeling in kleine verhaaltjes, zijn mooie foto’s en professionele lay-out.
De DVD zal u momenten van euforie en van ploeteren laten zien, projecten en avonturen. Bereid u voor op een rollercoaster ride door afrika waarbij u zult moeten lachen maar ook stilstaan bij onderwerpen die ons allemaal aangaan.
Door het fraaie en professionele uiterlijk is de het boek ook als relatiegeschenk te gebruiken. De feestdagen komen er weer aan en met dit boek heeft u een mooi en origineel kado in handen.
De combinatie willen wij u graag aanbieden tegen een zo laag mogelijke prijs. De richtprijs momenteel ligt rond de 15 euro voor het boek. De DVD zal gratis verstrekt worden aan relaties van AfricAlive en bezoekers van de borrel op 20 November.
U kunt het boek nu al bestellen door te mailen naar boek@africalive.nl ovv. het aantal boeken en uw contactgegevens. U zult dan binnenkort bericht krijgen over de betaling en verdere verzending.
Huishoudelijke punten:
- De marge op de boeken is minimaal en dient enkel om de onvoorziene kosten te dekken.
- Winst die uit de boekverkoop gehaald wordt zal ten goede komen aan het Sierra Leone project van de LionHeart Foundation dat wij bezocht hebben.
- Mocht u voor maandag bestellen met een minimum afname van 75 boeken dan krijgt u van ons een gepersonaliseerd schutblad kado. (bel 0648273789)
- Mocht u 500 of meer boeken willen dan zullen wij een herdruk regelen met gepersonaliseerd schutblad. (ook dan graag bellen)
- De geplande uitgave datum van het boek is 13 November 2008
Wij zijn blij en trots dat wij het boek binnenkort kunnen presenteren en zien het als een mooie afsluiting van een uniek project.
Het Aircobed, ook wel Evening Breeze, is een bed met geïntrigeerd aircosyteem. Deze nieuwe vorm van airconditioning koelt alleen het bed en niet de gehele kamer wat een energie reductie van meer dan zestig procent oplevert.
Koude lucht afkomstig van een airconditionings-unit onder het bed valt van boven op het bed. Een passend muskietennet beschermt hier niet alleen tegen insecten, maar functioneert ook als isolatiemateriaal.
AfricAlive was te gast in de Sefapane lodge in Zuid- Afrika. Hier hebben we samen met Dani, een vluchteling uit Zimbabwe en de eerste medewerker van Evening Breeze, het eerste AircoBed in Afrika gebouwd en geïnstalleerd.
Airconditionings zijn de nummer één energie verbruikers in tropische huishoudens en vakantie huizen. In toerisme bijvoorbeeld wordt bijna tachtig procent van het energie verbruik van een normale kamer door de airco veroorzaakt. Een conventionele airconditioning gebruikt tussen de 1,200 en 2,000 Watts, het gemiddelde verbruik van de Evening Breeze is 400 Watt, wat resulteert in een energie reductie van 61% per kamer. Dit komt neer op 4MWh minder verbruik per jaar wat gelijk staat aan $1000 en 2,5 ton CO2 uitstoot.
Daarnaast wordt er gestreefd naar het gebruik van milieuvriendelijke materialen en bevat het airconditioningssysteem geen chloor.
De eerste bedden staan in lodges op Curacao en in Zuid-Afrika. Wij waren te gast in de Sefapane Lodge nabij het Kruger National Park in Zuid Afrika. Hier hebben wij samen met Danni een Aircobed gedurende 4 dagen gebouwd en geinstalleerd.
Evening Breeze geeft met hun Aircobed weer een heel nieuwe draai aan duurzaam toerisme. Hier worden comfor en energie besparing gecombineerd zodat de standaard behouden blijft maar toch minder energie en geld worden verbruikt.
Na het lezen over het REAL project in Kenia hebben we weer een aantal leuke items waar we u op willen wijzen. Hoewel het soms wat langer stil is rond AfricAlive zijn wij nog steeds volop bezig. Er zijn 2 grote artikelen verschenen in Motor Magazine en DEZE WEEK ligt Autoweek nummer 29 in de winkel (tot dinsdag) Met een 3 pagina artikel over de expeditie (voor 1,99 heeft u er al één). Momenteel zijn wij hard bezig met het schrijven van ons boek wat naar verwachting in november gepresenteerd zal worden.
Als klap op de vuurpijl kunt u nu genieten van meer dan 800 foto’s op chronologische volgorde op onze volledig verniewde Gallery pagina. Robert-Jan heeft hier keihard zijn best op gedaan en we zijn allemaal trots op het resultaat.
Hieronder staat nogmaals het verhaal van onze ontmoeting met de Centraal Afrikaanse republiek. Een ongelooflijk mooi land, verscheurd door interne spanningen maar met een hoop en doorzettingsvermogen waar wij nog een puntje aan kunnen zuigen. Het filmpje is inmiddels af en kunt u als eerste bekijken alvorens op uw gemak het verhaal van het bezoek te lezen.
De C.A.R…een stukje T.I.A.
Op dit moment is de boot met onze container stug richting Oost-Afrika aan het varen, waardoor wij genoeg tijd hebben om projecten te verslaan en ons goed voor te bereiden op de resterende 10.000 km richting Kaapstad.
Alle douane formaliteiten rondom het transport van onze spullen per containerboot naar Oost-Afrika namen erg veel tijd in beslag. Dit schiep voor ons toch een mogelijkheid om het oorspronkelijke plan, om naar de Universiteit in Bangui van de Centraal Afrikaanse Republiek (CAR) te gaan, uit te voeren.
De reden dat wij toch heel graag naar de CAR wilden afreizen, is om tijdens deze expeditie ook indrukken op te doen van een Afrikaanse Universiteit en te kijken wat er in Afrika actief bestudeerd wordt aan duurzame technologie. Het is voor ons ook leuk om te kijken hoe Afrikaanse studenten het doen in vergelijking met onze situatie in Nederland. Omdat wij alle contacten in de CAR al hadden gelegd via Kolonel Tebiro, de ambassadeur van de CAR in Bonn en een heel programma voor ons was geregeld, was de keuze om toch naar de CAR te gaan, erg makkelijk. Om praktische redenen reisden Doenan en ik per vliegtuig naar de hoofdstad Bangui.
De Centraal Afrikaanse Republiek is zoals vele Afrikaanse landen erg arm, het is een van de minst ontwikkelde landen van Afrika en is geteisterd door instabiliteit in grote delen van het land door rebellie en banditisme. Corruptie is er nog aan de orde van de dag. Het is een land waar mensen vriendelijk zijn en proberen het beste van te maken, maar door de grote problemen die dit land kent, is het moraal erg laag. Met zijn 4 miljoen inwoners is dit land erg dun bevolkt en de meesten wonen dan ook in Bangui.
De CAR is een ontzettend mooi plateau met uitgestrekte velden van gras, rivieren, ongerepte tropische regenwouden, heuvels en herbergt enorme hoeveelheden aan waardevolle grondstoffen.
En hier ligt wellicht ook de tragedie van dit land: Door de aanwezigheid van grondstoffen zoals goud, diamanten en Uranium is de ontwikkeling van dit land jarenlang geremd. Koloniale invloeden die vandaag de dag nog steeds te zien zijn, brute dictaturen die elkaar in rap tempo opvolgden en de corruptie, hebben geen goed gedaan om iets van die natuurlijke rijkdommen te laten doorvloeien naar de arme bevolking.
Maar zoals in vele Afrikaanse landen, maken de mensen er het beste van en hopen ze op betere tijden. Ons bezoek was tot in de puntjes geregeld. Gedurende ons bezoek aan de CAR, had de ambassadeur ons een gewapende soldaat, Pascal, toegewezen die ons overal waar wij heengingen moest bewaken. Omdat de veiligheidssituatie in de CAR op dit moment erg slecht is, stónden wij in de voorbereiding erop dat wij ten alle tijden security mensen mee zouden krijgen. Pascal mocht met ons mee en was echt een goede lobbes die voor de speciale unit van de politie van de CAR werkte en vaak genoeg ministers en de president bewaakt had. Alleen had hij al 3 jaar geen loon meer ontvangen, wat gek is als je zo belangrijk werk moet doen. Misschien is dit dan weer een les hoe dingen in Afrika nu eenmaal gaan.
Vanaf het eerste moment dat wij in Bangui arriveerden, waren wij erg goed ontvangen door ambassadeur Tebiro. Alles was door hem goed geregeld, van de accommodatie, het programmama op de Universiteit tot aan ontmoetingen met ministers van de CAR later die week. Wij waren een klein beetje gespannen om naar dit gevaarlijke land af te reizen, maar waren bij ontvangst al gerustgesteld.
Onze dagen in de CAR werden wij eigenlijk geleefd: Twee volle dagen aan bezoeken en rondleidingen op de universiteit en interviews met de Rector en de decaan, spontane ontmoetingen met ministers en een heuse persconferentie onder de aanwezigheid van de studenten van de Universiteit van Bangui voor de nationale pers, stond er onder andere op het programma. Doenan had zelfs de eer een interview te geven voor de nationale radio en voor het lokale TV kanaal over onze expeditie en de reden van ons bezoek aan de CAR. Wij hadden zelf de uitzending gemist op tv, maar de dag erna herinnerde de mensen op straat ons eraan dat we op tv waren geweest; toen begrepen wij waarom we zo werden nagestaard op straat. Een erg leuke ervaring en een goede ijsbreker bij het contact maken met de lokale mensen.
De universiteit van Bangui doet eigenlijk veel op het gebied van duurzame technologie. Zo hebben ze technieken ontwikkeld om op een efficiënte manier olie van de Jatrova plant te extraheren door energie besparing en de lokale boeren te instrueren hoe ze het maximale kunnen halen in de verbouwing van deze plant. Van deze olie kan dan weer een soort biodiesel gemaakt worden voor allerlei toepassingen.
Ook stimuleert de Universiteit studenten zelf duurzame projecten op te zetten. Twee goede voorbeelden hiervan zijn de zonnedroger en de zonnekoker. Met behulp van zon energie en het gebruik van spiegels en een donkere plaat kan zonlicht gebundeld worden om fruit te drogen of voedsel te bereiden. Op deze manier kunnen mensen energie besparen, wat al erg duur is in de CAR en hun fruit langer bewaren omdat het gedroogd is.
Voor ons was dit toch weer een realisatie dat Afrikanen erg bekwaam zijn in het nuttig benutten van schaarse middelen. Schaarste en verlangen naar betere leefomstandigheden zijn een sterke combinatie voor duurzame technologische oplossingen. Ik denk dat wij veel lessen hieruit hebben geleerd van de studenten in de CAR.
De verschillen tussen Afrikaanse studenten en ons was logischerwijs groot. Schoolspullen, de faciliteiten op de Universiteit en de mogelijkheden waren geringer, maar naar ons inzicht was de Universiteit erg vooruitstrevend. Later hoorden wij dat de Universiteit in staking was omdat leraren al maanden geen salaris meer hadden ontvangen en studenten hoopten het curriculum van 2006-2007 eind 2008 af te kunnen hebben. Hoewel er genoeg studenten waren die hun leven in de CAR wilden opbouwen en graag hun diploma wilden halen, is het eigenlijk geen wonder waarom sommige studenten zo graag weg willen uit de CAR als je deze verhalen onofficieel te horen krijgt. Al met al was de CAR een interessante ervaring om mee te maken.
Aan de voet van de Kilimanjaro nog net in Kenia ligt één van de mooiste stukjes natuur op aarde. Een klein beschermd natuurgebied dat huisvesting biedt aan een groot aantal diersoorten. Omringd door Masai stammen leven de wilde dieren gezamenlijk met Masai vee van dezelfde natuur. Dit is de locatie waar Peter Westerveld van de Westerveld stichting het REAL project heeft geïnitieerd.
Een groot probleem in veel Afrikaanse landen is water management. Zo ook in Amboseli National Park. Het probleem hier kent vele facetten, er is te weinig groen om alle mensen en dieren te voorzien van eten en brandhout. En er is te weinig water om alle wilde dieren en al het vee te drinken te geven. De oorzaak van dit probleem is dat er in het regenseizoen zeer veel regen valt en van de Kilimanjaro het park instroomt. Dit leidt tot overstromingen die stukken grond en planten wegslaan. Door de kleiachtige grond is het voor het water zeer moeilijk om de grond in te dringen. Na de overstroming is de grond dus binnen de kortste keren uitgedroogd en verdorren de planten. De natuur die overblijft concentreert zich om de natuurlijke plassen water die blijven liggen in het park. Alle Olifanten, gazelles, waterbuffalo’s, hyena’s, nijlpaarden, impala’s, zebra’s en andere wilde dieren verdringen elkaar om de waterplassen. Maar ook geiten, ezels en koeien van de lokale Masai stammen moeten leven van hetzelfde water en dezelfde vegetatie. Het is dan ook niet ongewoon dat een geit of koe vertrapt wordt door een olifant. Dit tot woede van de lokale bevolking die dan de Olifant wil doden.
Tot overmaat van ramp gaan de wilde dieren bij bosjes dood tijdens het droge seizoen. Hierdoor neemt de biodiversiteit af en zelfs het Eco toerisme waardoor de inkomsten van de Kenya Wildlife Service achteruit gaan en er dus nog minder geld is voor het behoud van de natuur waar iedereen zo van afhankelijk is.
De oplossing van de Westerveld Foundation die in samenwerking met de TU gerealiseerd is, is even simpel als robuust. Zorg dat het water tijdens het regenseizoen vastgehouden wordt. Het plan wat hiervoor uitgewerkt is bestaat uit twee delen, een greppel systeem en een gigantische zanddam. Tijdens de overstromingen loopt het greppel systeem vol met water, dit heeft een tweeledig effect. Ten eerste wordt de kracht van de overstroming afgeremd door het greppel systeem en ten tweede blijven de greppels vol met water staan op het moment dat het water zakt. Hierdoor heeft het water de tijd om langzaamaan de grond in te trekken. Dit heeft een hoger grondwater peil tot gevolgd en zorgt er dus voor dat er meer vegetatie kan groeien in en tussen het greppel systeem door. Het verschil tussen de locatie met greppels en zonder greppels is verbluffend.
De zanddam ligt aan het eind van het greppel systeem en vangt het water op van de overstroming. De dam is zo hoog dat een groot water reservoir ontstaat na het regenseizoen. Vanaf het begin van het droge seizoen komen dieren drinken bij de dam. De dam houdt zoveel water vast dat het gehele jaar door water in de dam blijft staan.
De dam en de greppels worden door de lokale bevolking onderhouden in samenwerking met de Kenya Wildlife Service. Door het behoud van de natuur heeft iedereen voordeel. De toerist kan meer wilde dieren zien. De Kenya Wildlife Service heeft als beheerder van het park meer inkomsten. Van het geld wordt het REAL project betaald, onderhouden en uitgebreid. Ook wordt een gedeelte van de inkomsten besteed aan een vergoeding van de lokale bevolking als er een geit of koe vertrapt wordt door een olifant. Hierdoor is de lokale bevolking gebaat bij het natuurbehoud, afgezien van hun persoonlijke inkomsten uit het toerisme door verkoop van voedsel, onderdak, toeristische rondleidingen en kunst. Doordat er meer groen is zal het wild het vee niet meer verdringen of vertrappen. Ook is er meer hout beschikbaar voor bijvoorbeeld koken doordat er meer bos ontstaat.
Voor het bekijken van dit filmpje heeft u Macromedia Flashplayer nodig.
Recentelijk is het REAL project uitgebreid naar een tweede locatie. Een traditioneel dorp wat voor haar overleven afhankelijk is van veehouderij en bijverdient door toeristen de traditionele Masai manier van leven te laten zien. Dit dorp ligt in het midden van een dorre vlakte aan de rand van het Amboseli National Park en werd veelvuldig geraakt door overstromingen tijdens het regenseizoen. Zij hebben de hulp gevraagd van de Westerveld Foundation en de Kenya Wildlife Service om de overstromingen te controleren met een zelfde soort greppel systeem als bij de eerste locatie gegraven is.
De Westerveld Foundation heeft positief gereageerd en de fondsen zijn bij elkaar gekregen om dit tweede project gestalte te geven. Een systeem van vijftien greppels werd twee jaar geleden aangelegd en sindsdien is het dorp niet meer overstroomd. Voorzichtig beginnen de eerste bosjes hun hoofd op te steken in en tussen de greppels. Het resultaat zal pas over een paar jaar goed zichtbaar zijn en plannen voor het rondleiden van vogelspotters in het miniparkje van het dorp zijn al in de maak.
Een tweede initiatief, gerelateerd aan het REAL project, vanuit het dorp is het aanplanten van de Atrofa plant tussen de eerste paar geulen. Binnen een aantal jaar wil het dorp ook Atrofa zaden, gebruikt voor het maken van biodiesel, gaan produceren om zo hun afhankelijkheid van veehoeden te verkleinen.
Concluderend, REAL is een project met winst voor alle betrokken partijen, zelfs de westerse donateurs die dit project mogelijk hebben gemaakt zullen blij zijn om nog jaren op vakantie in Kenia te genieten van de natuur, de wilde dieren en de Masai cultuur. Een fantastisch voorbeeld van duurzame ontwikkeling met winnaars alom.
